Vorige week zijn we er heerlijk tussenuit geweest naar Saarburg. We hadden een huisje gehuurd op landal warsberg, hooggelegen bovenop een berg. Natuurlijk waren Indy en Sita ook van de partij. Ze hadden alweer snel door dat er wat ging gebeuren. Ze staken steeds hun spikkelneuzen in de bagage en drentelden steeds achter ons aan. Helemaal klaar voor vertrek, zorgden ze er voor dat we ze niet zouden vergeten.

 

 

Ons huisje lag vlakbij het bos en rondom lag een groot grasveld. Dat gras viel erg in de smaak bij de dallies. Je kon er op luieren, hollen en vooral rollen.

 

 

Sita bleef braaf in de buurt van het huisje, ze kneep hem alleen stiekempjes om een plasje te gaan doen. Maar Indy die was steeds vertrokken naar de naburige speeltuin, gelukkig hadden we een stevige parasolvoet en een lange lijn.

 

 

De omgeving was schitterend. Het park ligt bovenop een berg met uitzicht op de rivier de Saar en Saarburg. Rondom het park zijn allerlei wandelingen uitgezet die zijn aangegeven met nummers op de bomen.

 

 

De eerste twee dagen hebben we rondom het park gewandeld. De omgeving is erg mooi en afwisselend. Uitgestrekte groene heuvels wisselen af met heerlijk geurende dennebossen en prachtige vergezichten langs wijnranken op Saarburg.

 

 

 

 

Het was er heerlijk rustig, we kwamen nooit honden tegen terwijl er toch genoeg op het park zaten. Loslopen is verboden in duitsland, maar omdat we toch niemand zagen, hebben we ze los laten lopen.

 

 

 

´s middags moesten de honden op het huisje passen en konden wij op verkenning naar Saarburg. Saarburg is een leuk klein plaatsje met een mooie waterval en een oude burcht en niet geheel onbelangrijk, gezellige terrasjes. We hoefden gelukkig niet terug te klimmen naar ons huisje en konden per kabelbaan omhoog. De spikkels bleken bij thuiskomst hun waaktaak niet erg serieus te nemen. Ze lagen geheel voor pampus languit en hadden niet eens door dat we voor de deur stonden.

 

 

Op donderdag wilden we wat van de omgeving zien en omdat het niet zo warm was, konden de honden mee op sightseeingtour. We zijn naar Orscholtz gereden waar we naar de cloef zijn gewandeld. Vanaf de cloef heb je een prachtig uitzicht op een lus in de rivier de Saar.

 

 

 

Indy en Sita konden het uitzicht niet echt waarderen en Sita stond zelfs stiekempjes een twix op te vreten die zij onder een bankje had gevonden. Toen we terug liepen naar de auto kwamen we lang een sprookjesbos, waar die Dalmatiner het nodig vonden een stenen ezel al blaffend de stuipen op het lijf te jagen    

 

 

We kregen genoeg gelegenheid om ons potjes-Duits op te frissen: Duitsers zijn gek op dalmatiners!!! En ze maken net zulke leuke grappen als de Nederlanders:

Ist er dalmatiner hunderd und eins oder dalmatiner hunderd und zwei?    

 

 

Vrijdag waren die Dalmatiner zo moe van het cultuursnuiven dat ze een dagje rust kregen en wij naar Trier gingen. Zaterdag stond er een lange wandeling op het programma naar de bierbrouwerij in Mannebach, een uitstapje wat je beter niet per auto kunt doen.

 

 

Het bos richting Mannebach was nog mooier dan dat rond warsberg. Prachtig groen met steile klimmetjes en woeste rotsen. Hier en daar waren diepe oranje gekleurde modderpoelen waar de spikkels heerlijk in badderden. Gelukkig stonden er overal bordjes zodat we niet hopeloos verdwaalden. Na 5,5 kilometer kwam Mannebach in zicht.

 

 

 

Na een stevige wandeling smaakte de lunch met huisgebrouwen bier voortreffelijk. Indy en Sita deden een dutje onder de tafel.

 

 

 

Sita had nog een slimme actie vlak voor mannebach dacht ze "als ik hier nou effies m´n stok achter laat in het bos dan gaan die twee bier drinken en kan ik hem op de terugweg weer oppikken." En ja hoor, hij lag er nog op de terugweg.

We hadden niet alleen veel bekijks van Duitsers, ook de koeien vonden de dalmatiner zeer interessant.

 

 

Na een dag door de bossen banjeren waren de spikkels net zo oranje als de paden    

 

 

 

Zondag was het erg warm en deden we het rustig aan, we waren tenslotte op vakantie. `s Morgens hebben we een klein wandelingetje rond het park gemaakt, waar we een hert zagen lopen tussen de groene heuvels. ´s Middags hebben we de vakantieboeken uitgelezen onder de schaduw van de berk, terwijl de spikkels lagen te bakken in het gras.

 

 

 

Maandag moesten we helaas weer naar huis, we kunnen terugkijken op een heerlijke week. Het was de eerste vakantie samen met Sita, hopelijk volgen er nog heel wat samen met Indy erbij.