Na een lange autorit en file wegens wegwerkzaamheden: bestemming bereikt
Landal Wirfttal gelegen aan een stuwmeer
Huisje 145 was voor ons
Ons huisje lag boven een berg
Op het terras was het prima toeven
De slaapkamers lagen een paar treedjes hoger dan de rest van het huisje
De omgeving leende zich prima voor heerlijke wandelingen. De meeste routes waren gemarkeerd en via nummers op de bomen te volgen. De omgeving was heuvelachtig met uitgestorven bossen en prachtige velden met bloemen waar het wemelde van de vlinders. Je kwam echt geen mens tegen tijdens het wandelen.
Het begin van de eerste wandeling
Zaterdag was het prima wandelweer, de jas moest nog aan en op een enkele bui na bleef het droog. Terwijl in het dal de hele camping was uitgerukt om naar het nederlands elftal te kijken op groot scherm genoten wij van de stilte in het bos.
Indy had een nieuwe vakantiebezigheid: boterbloemen eten
Fris bloempje in het bos
Er waren wel heel veel spannende wildluchtjes in het bos
liefhebbers van brem komen in de eifel volop aan hun trekken
Onderweg kwamen we een grilhutte tegen waar een gastenboek lag. Ik schreef in het boek dat Nederland op het moment van schrijven speelde tegen kameroen. Bij terugkomst bleek dat ze tegen Denemarken hadden gespeeld. Ach ja, eh laten we zeggen dat het mij weinig interesseert. :-D
Even pauze in die Grillhutte
Het was trouwens wel erg vermakelijk om te lezen wat mensen allemaal in dat boek hadden geschreven. :-D Leuk idee om dat in het bos neer te leggen.
(L) (L) (L) (L) (L) (L)
Op een gegeven moment was het pad zoek omdat ze een loods hadden gebouwd precies op de plaats waar we volgens de niet geupdate routebeschrijving van Landal rechtdoor moesten. Gelukkig hadden we een hondenneus die een soort van pad rook tussen het hoge gras.
Tussen het hoge gras vond Indy het paadje
Back on track
prachtig veld met bloemen
Uitzicht op stadtkyll
van al dat gewandel word je wel moe
Zondag was het erg bewolkt en hebben we een uitgezette wandeling gelopen van 7 km. Na de cryptische speurtocht van landal met zoekgeraakte paden was het volgen van slechts nummertjes op de bomen een ware verademing. Onderweg kwamen we weer schitterende bloemen tegen.
even uitrusten.....
Maandag liepen we wederom een gemarkeerde route, ditmaal een tocht van 7km langs de panoramaweg met uitzicht op stadtkyll.
de beloning na een lange klim: uitzicht op een stuwmeer
Dinsdag hebben we een zware wandeltocht gemaakt naar Kronenburg. Het was redelijk warm de jassen konden thuis blijven. De omschrijving was soms wel erg letterlijk uit het duits vertaald waardoor het weer een gepuzzel werd om de route te volgen. In het begin waren we gelijk verkeerd gelopen. Toen ik de kaart wilde pakken, vloog m'n camera door de lucht met als gevolg een kapot lcd scherm. Gelukkig kon ik nog wel foto's maken alleen zag ik niet goed waarvan en of ze scherp waren.
fietspad richting kronenburg, waar we warempel 1 fietser tegenkwamen
het einddoel zagen we al liggen in de verte
het was al aardig warm die dag
kronenburgersee
Vanaf het stuwmeer volgde een lange steile klim naar de burght van kronenburg, die bovenop een berg ligt.
De burght van kronenburg
zo poepoe nou nou wat een klim voor een oude berg stenen
kronenburg-city
De klim naar boven was zeker de moeite waard. Dikke pluim voor Indy die zich voorbeeldig gedroeg in dit toeristiche oord waar hij netjes meeliep zonder aan de riem te trekken.
en weer terug naar Stadtkyll
bruggetje over de Kyll
dit is toch veel leuker dan zo'n saaie burghtruine
De Kyll bood wat verkoeling
Woensdag liepen we de mooiste wandeling van de hele week. Door de heuvels en bossen naar Schonfeld met een pracht aan bloemen in de berm. Het was erg warm maar gelukkig stond er een briesje wat wat verkoeling gaf.
verlaten wegen waar je geen mens tegenkomt
Het werd toch wel erg warm en alle bankjes die we tegenkwamen stonden in de felle zon. Zo ook het bankje op het prachtige plekje in de heuvels. Maar wat een geluk dat de bankjes in de eifel niet aan de grond zijn vastgemaakt, dus we konden het bankje onder een boom slepen en genieten van een lunch in de schaduw.
Indy zocht verkoeling in de schaduw
Na de lunch volgde er een prachtig stukje natuur
Donderdag was het echt heel warm, maar besloten we toch te gaan wandelen. Extra water mee voor Indy en een laag tempo met veel pauze.
gelijk al een zware klim naar boven
hier was het wel erg warm
Indy zag een heerlijk plekje in de schaduw en liep er recht op af
zo hè hè
het mannetje was wel erg moe
moeie voetjes.....
Indy z'n pootjes zagen er wel erg gehavend uit na een weekje wandelen over al die scherpe eifelsteentjes. Hij was duidelijk moe en liep niet zo snel meer. Gelukkig was het nog maar een klein stukje naar de auto.
Vrijdag hebben we de boel weer ingepakt en zijn we na een omweg (luister nooit naar de TomTom!) en een vreselijke warme lange file weer veilig thuis aangekomen. Ik heb genoten van de prachtige omgeving in de eifel en ben zeker van plan nog eens terug te keren. Sita had ook een leuke week gehad en maakt er inmiddels weer een dagtaak van om Indy duidelijk te maken dat zij de koningin is. :-D
]]>
